Blog > Komentarze do wpisu
Podsumowanie sezonu zasadniczego PLK 2016/2017 (z 2 maja)

[też można zweryfikować - gdzie się pomyliłem w play-off - tekst sprzed ćwierćfinałów]

 

Sezon zasadniczy #plkpl w 34 pozytywnych akapitach. Trochę o drużynie i trochę o postaciach, nie zawsze najlepszych.

 

  1. Anwil Włocławek

Dla mnie faworyt do mistrzostwa, nawet po stracie kontuzjowanego Michała Chylińskiego. Anwilowi brak tylko zawodników do blokowania rzutów, ale bez tego można żyć przy odpowiedniej obronie. Ciekaw jestem, czy teraz Igor Milicić będzie równie cierpliwy i pewny swego jak podczas rundy zasadniczej.

Postać: Kamil Łączyński. 28-letni zawodnik z Warszawy jest pierwszym i najważniejszym rozgrywającym najlepszej drużyny ligi. Nikt nie ma prawa go nie doceniać i umniejszać. A teraz arcyciekawy sprawdzian w play-off, gdzie od pierwszej rundy na swojej pozycji będzie miał wielkie wyzwania.

  1. Stelmet BC Zielona Góra

Puchar Polski pokazał, że są takie weekendy, kiedy nie ma na nich mocnych. Play-off to jednak nie weekend. Nie zdziwi mnie ani kolejne 10-0, ani spore kłopoty z obroną tytułu. Z ciekawością będę obserwował najważniejsze chwile unikalnego eksperymentu pt. „debiutant na trenera mistrza”. Zachowania trenerskie, boiskowe i pozaboiskowe, Artura Gronka będą kluczowe dla powodzenia mistrzów.

Postać: Łukasz Koszarek. Świetny. Niewiarygodnie najważniejszy. Nie, żeby to dziwiło. Ale jeśli będzie miał słabszy play-off, albo nie da rady pozbierać kolegów w szatni do jednej, wspólnej kupy, może nadchodzić ciężki miesiąc dla Stelmetu. Prawie nie mam wątpliwości, że nic takiego mistrzom nie grozi.

  1. BM Slam Stal Ostrów Wlkp.

Awans o 10 pozycji w hierarchii ligowej w ciągu roku to wielki sukces. Odrodzenie wielkiej miłości do wielkiej koszykówki w Ostrowie Wielkopolskim - jeszcze większy. Mają w Stali gwiazdy, które mogą wygrywać trudne mecze, więc jest duża szansa na sezon, jakiego nigdy nie było.

Postać: Shawn King. Zawodnik z wysp St. Vincent i Grenadyny mówi jak rastaman z Jamajki, ale jest pod koszem twardy jak Tim Duncan z nieco bliższych Wysp Dziewiczych. Karaibskie klimaty będą kluczowe dla sukcesu w play-off, bo moim zdaniem King jest w Stali nie do zastąpienia. Czy bark będzie boleć?

  1. Polski Cukier Toruń

Znakomity początek sezonu nie może przykryć tego, że torunianie od 5 grudnia wygrali tylko jeden (!) mecz z zespołem, który zagra w play-off (w lutym ze Stelmetem). I odwrotnie - słaba druga część sezonu nie może przykryć tego, że to nadal ciekawy do oglądania i mający sporo atutów zespół.

Postać: Krzysztof Sulima. Nieco w cieniu największych gwiazd z USA, ale to on może być kolejnym Polakiem spoza reprezentacji w dobrej zagranicznej lidze. Ponoć jest zainteresowanie. Świetnie nadaje się do nowoczesnej koszykówki nieco mniejszych (niż 20 lat temu) podkoszowych ludzi.

  1. Rosa Radom

Jak słusznie zauważył Jakub Wojczyński, gdyby ostatni rzut dogrywki radomskiego meczu ze Stelmetem wpadł do kosza, Rosa byłaby druga, a cały play-off wyglądałby inaczej. Rosa ma zawodników, którzy chcą zawojować świat, dobry klimat i Wojciecha Kamińskiego, który doświadczeniami w roli głównego trenera w PLK przebija o prawie 200 meczów kolejnych pretendentów z ósemki. Czy to wystarczy na choćby półfinał?

Postać: Filip Zegzuła. Co za gość! W sezon wchodził w cieniu, a na razie zakończył go 11 punktami w Zielonej Górze i tytułem MVP pierwszej ligi za grę w rezerwach. Nie zna słowa trema i dlatego w play-off może jeszcze bardziej pomóc.

  1. MKS Dąbrowa Górnicza

Fenomen tego zespołu w pełni będzie można ocenić w play-off, w rywalizacji z ostrowianami. Nikt nie wie, jak oni to robią. Nie ma tu gwiazd, ale jest bogaty zestaw zawodników i system z pomysłami trenera Dražena Anzulovicia. Wszystko może nieco w starym stylu, ale może być zabójcze. Już teraz bardzo mało brakowało do znacznie wyższego miejsca.

Postać: Bartłomiej Wołoszyn. Po cichu najlepszy Polak w bogatym zestawie MKS. Więcej punktów i lepsza skuteczność niż Piotr Pamuła, zbiórki, obrona, sporo asyst, bieganie do kontry. Dobry sezon.

  1. Polpharma Starogard Gdański

Sukces ogromny. Pokazuje, że kiedy podstawowe sprawy zrobi się jak należy, inteligentnie i cierpliwie, koszykarscy bogowie ześlą zbawienie. Hala rurowa w Starogardzie znów wibruje i o to w tej zabawie chodzi.

Postać: Uroš Mirković. Można mówić długo o Marcinie Fliegerze, Anthonym Milesie, Martynasie Sajusie, ale mi zaimponował akurat 35-letni Serb. Wciąż niebywale wszechstronny i łatający wiele luk w grającym mądrzej jak on zespole.

  1. Energa Czarni Słupsk

Wielkie zamieszanie w klubie, o którym nie warto wspominać, przyczyniło się do spadku na ósme miejsce, ale play-off znów jest i przed rywalizacją z Anwilem nic nie jest pewne. Ciekawe, jak poprowadzi klub nowy prezes, czy będzie zmiana koncepcyjna. I czy Chavaughn Lewis z Anthonym Goodsem będą mijać wystarczająco często, żeby ograć lidera?

Postać: Marcus Ginyard. Kibice Czarnych wysyłali go do domu przez większość sezonu, podobnie jak trenera Robertsa Štelmahersa, ale moim zdaniem bez Amerykanina trudno sobie wyobrazić myślenie o sukcesie w play-off z Anwilem. Mimo okazjonalnych klopsów, brałbym go do każdego zespołu.

  1. Trefl Sopot

Kiedy w końcu zmienił się trener, było za późno. Szkoda, że play-off odbędzie się bez kilku hiperofensywnych zawodników Trefla, których przyjemnie się ogląda. Oby wreszcie ten klub zaczął naprawdę stawiać na młodych.

Postać: Anthony Ireland. Mam słabość do strzelców tych rozmiarów, więc grę Amerykanina szczerze podziwiałem. Ciekawe, gdzie teraz poniosą go drogi kariery.

  1. PGE Turów Zgorzelec

Wielkie rozczarowanie. Trener Mathias Fischer sprawiał znakomite pierwsze wrażenie, ale został wrzucony na minę, a na dodatek mocno osamotniony. Nie chce się wierzyć, że klub z takim sponsorem, halą i kibicami może jeszcze dłużej pozostać poza ósemką.

Postać: Michał Michalak. W liczbach indywidualnych praktycznie powtórzył sezon 2014/2015, kiedy z Treflem zajął ósme - czyli wyższe - miejsce. Ale wydaje się, że teraz jest bardziej gotowy do skoku na Europę.

  1. King Szczecin

Po szóstym miejscu w poprzednim sezonie szczecinianie stali się ofiarą rosnącej kolejki przed sklepem z napisem „play-off”. Nazwiska były, ale się tym razem w zespół nie złożyły. Bardzo jestem ciekawy zapowiadanej przebudowy i kolejnego podejścia.

Postać: Paweł Kikowski. Już we Włoszech, gdzie w dwóch pierwszych meczach rzucił 30 punktów. W grze Kinga w ataku, w której nigdy nie zapalało się nawet żółte światło (o czerwonym nie wspominając), odnajdywał się znakomicie.

  1. Miasto Szkła Krosno

Ekscytujący i zwycięski zespół z Chrisem Czerapowiczem do lutego, niestety bez niego wygrał przez 2,5 miesiąca tylko z dwiema najsłabszymi drużynami ligi oraz Treflem Sopot. W kolejnym sezonie Michał Baran będzie mógł potwierdzić, że jest nową gwiazdą trenerską w PLK.

Postać: Kareem Maddox. Kilku ciekawych zawodników pokazało się w Mieście Szkła, ale dla mnie najbardziej interesujące jest, dokąd teraz pójdzie wszechstronny skrzydłowy, który wznowił karierę po trzech latach.

  1. Asseco Gdynia

10 wygranych meczów w sezonie, pierwszy od przenosin klubu do Gdyni brak play-off, a tu sypią się nominacje na trenera roku i MVP… Ja jestem rozczarowany, nawet biorąc pod uwagę, że drużynę opuścił przed końcem sezonu Filip Matczak. Ale dobry wizerunek klubu jest zdecydowanie bezcenny.

Postać: Marcel Ponitka. Oczywiście znakomity był Krzysztof Szubarga, kilku kolejnych zawodników zrobiło ogromne postępy, ale najciekawszy był dla mnie rozwój 20-letniego Ponitki. Na razie jest na etapie solidnego ligowca z ogromnymi perspektywami.

  1. AZS Koszalin

Drugi z rzędu sezon, który nikogo w Koszalinie nie zadowolił. Co gorsza, chyba trzeba będzie znów zacząć od nowa.

Postać: Igor Wadowski. Niewiele pozytywów indywidualnych w tej drużynie, ale przynajmniej na końcu sezonu kilka dobrych meczów zagrał 21-latek, który powinien w PLK iść do góry.

  1. TBV Start Lublin

Nie jestem pewien, czy zajęcie 15. miejsca można uznać za sukces, ale Lublin przynajmniej nie stracił prawa gry w PLK. Może trener David Dedek da kontynuację i wiarygodność temu klubowi.

Postać: Stefan Balmazović. Po wielu latach na peryferiach serbskiej koszykówki zagrał solidny sezon w PLK. Niewiele, ale na tym tle sporo.

  1. Siarka Tarnobrzeg

Skoro miało być pozytywnie, to przejdźmy do postaci…

Postać: Tomasz Wojdyła. Fenomen. Zakończył sezon, w wieku niemal 40 lat, grając 40 minut i zdobywając 30 punktów w zwycięskim meczu. Nie jest to co prawda rekord (Michael Ansley jeden dzień przed 42. urodzinami rzucił 37 punktów dla Polonii Warszawa), ale jestem ciekaw, czy ktoś w PLK zdecyduje się na powierzenie weteranowi roli podkoszowego zmiennika w przyszłym sezonie.

  1. Polfarmex Kutno

Zawsze z przyjemnością przyjeżdżało się do Kutna, ale w tym klubie skończyły się pieniądze. Szkoda. Mam nadzieję, że teraz w pierwszej lidze będą wykorzystywane doświadczenia młodych zawodników wprowadzanych do gry przez Krzysztofa Szablowskiego.

Postać: Jacek Jarecki. Po wielu latach wreszcie taki sezon w ekstraklasie, którego można było oczekiwać już dawno. Dobra propozycja dla lepszych drużyn PLK na zawodnika do zadań.

 

wtorek, 16 maja 2017, adrom72

Polecane wpisy

  • Czy Taylor zawiódł?

    No cóż. Odbyła się kolejna inspirująca dla mnie dyskusja na Twitterze, która tam jest skazana na niepowodzenie, bo trudno się wyrazić w 140 znakach, albo nawet

  • Spadki, dzikie karty, awanse, liczba drużyn - czy jest prowizorka w PLK?

    Polskikosz.pl nieustannie inspiruje. Teraz tekstem z 22 czerwca http://polskikosz.pl/polska-liga-permanentnej-prowizorki/ prowokuje do odpowiedzi i myślenia, a

  • Kadra B czyli ma to sens

    Parę zdań w kontekście tego tekstu: http://polskikosz.pl/kadra-c-a-k-a-rozszerzona-reprezentacja-rusza-podbijac-chiny/. Od wielu lat jestem orędownikiem stworze